E00-E99

De klassieke variant van de Koningsindische verdediging. Wit ontwikkelt met Nf3 en e4, wat leidt tot een van de beroemdste en meest grondig geanalyseerde varianten van de opening.

De klassieke Koningsindische verdediging met 6.Be2. Wit voltooit de ontwikkeling en bereidt zich voor op de centrale confrontatie die de Koningsindische verdediging definieert.

Het Gligorische systeem. Wit speelt vroeg Be3 om de spanning in het centrum te behouden en de meest dwingende hoofdvarianten te vermijden.

Het Petrosiaanse systeem. Wit speelt d5 om het centrum direct te blokkeren, wat leidt tot een diepgaande strategische strijd en manoeuvreerspel.

De klassieke hoofdvariant met 7.OO. Het uitgangspunt voor de legendarische gevechten met de e5-doorbraak en de pionnenstorm op de koningsvleugel.

De klassieke KID met 7...Nbd7. Zwart bereidt zich voor op een centrale doorbraak, terwijl de stukkencoördinatie zeer solide en flexibel blijft.

Theoretische verfijningen van de 7...Nbd7 Klassieke KID. Beide zijden bereiken een hoogtepunt van positionele complexiteit.

De bajonetaanval. Wit speelt 9.b4 om een snel offensief op de damevleugel te lanceren. Het is de modernste en populairste manier om de hoofdvariant van de Koningsindische verdediging te beantwoorden.

De klassieke hoofdvariant met 9.Ne1. Wit leidt het paard om ter ondersteuning van de verdediging aan de koningsvleugel en om een doorbraak aan de damevleugel voor te bereiden.

De ultieme theoretische uitbreiding van de Konings-Indische verdediging. Een enorm complex van computergeanalyseerde varianten dat het hoogtepunt van de moderne schaaktheorie vertegenwoordigt.