E00-E99

Het uitgangspunt van de 4.e3 OO-varianten. Wit behoudt maximale flexibiliteit voordat het zich vastlegt op een specifieke centrale structuur.

De Nimzo-Indische opening met 5.Nf3. Wit ontwikkelt zich op natuurlijke wijze om het evenwicht te bewaren en alle opties voor het middenspel open te houden.

De Nimzo-Indische verdediging met 5.Nf3 b6. Zwart gebruikt de Konings-Indische opstelling om de e4-controle binnen het Nimzo-raamwerk te versterken.

Een scherpe tactische variant waarbij zwart d4 met c5 aanvalt. Dit leidt tot open spel waarin stukcoördinatie de doorslaggevende factor is.

De Nimzo-Indische verdediging met 5.Nf3 c5 6.e3. Wit accepteert een geïsoleerde damepion voor actief stukkenspel en aanvalskansen.

De hoofdvariant van de IQP Nimzo-Indische verdediging. Een zeer technische strijd waarin de activiteit van Wit het opneemt tegen de structurele soliditeit van Zwart.

De Nimzo-Indische verdediging met 5.Nf3 OO 6.Bd3 d5. Een klassieke opstelling voor beide partijen, die leidt tot een evenwichtig en zeer strategisch middenspel.

Verfijningen van de d5 Nimzo-opening. Beide spelers voeren een langzame manoeuvreerstrijd om de controle over de belangrijkste centrale velden.

De belangrijkste theoretische variant van de 6.Bd3 d5 Nimzo-opening. Wit behoudt een licht ruimtevoordeel, terwijl zwart een zeer veerkrachtige positie heeft.

De definitieve theoretische verfijning van de 4.e3 Nimzo-Indische verdediging. Het is een meesterwerk van moderne strategische en tactische analyse.