D00-D99

Gambit hetmański przyjęty. Czarne biorą pionka, dając Białemu wolną rękę w centrum, ale jednocześnie zapewniając mu szybki rozwój i jasny plan kontrgry.

Linie boczne w QGA. Białe stosują różne rozkazy ruchu, aby odzyskać pionka lub zapobiec preferowanym ustawieniom Czarnych, co prowadzi do nowych i mniej zbadanych pozycji.

QGA z 3.Sf3 a6. Czarne przygotowują się do utrzymania przestrzeni hetmańskiej. To elastyczny system, który wymaga od białych precyzyjnej gry, aby udowodnić przewagę.

Białe rozwijają skoczka i hetmana, aby wywierać presję na centrum. Unikają najbardziej taktycznych linii QGA, preferując stabilną przewagę pozycyjną.

QGA z 4.Sc3. Białe skupiają się na szybkim rozwoju figur, aby wywrzeć presję na polach d5 i e4 przed odzyskaniem pionka na c4.

QGA z 3.Sf3 Sf6 4.e3. Najbardziej klasyczny sposób na odzyskanie pionka. Prowadzi do wyrównanej gry środkowej z niewielką przewagą przestrzeni dla białych.

Teoretyczna gałąź ruchu QGA 4.e3. Białe kończą rozwój, podczas gdy czarne przygotowują się do ataku na centrum posunięciem c5.

Klasyczna Linia Główna QGA. Obie strony podążają długą, dobrze ugruntowaną ścieżką, co skutkuje izolowaną strukturą pionka hetmańskiego lub symetrycznym centrum.

Białe grają Hetma-e2, aby uniknąć wymiany hetmanów. To ambitna próba utrzymania złożonej pozycji i zagrania na skrzydło królewskie.

QGA z późnym b5. Czarne rozszerzają się na skrzydle hetmańskim, aby stworzyć długoterminową kontrę. Prowadzi to do ostrych i strategicznie wymagających pozycji.