D00-D99

Obrona Semi-Tarrasch. Czarne unikają IQP, rozwijając się bardziej zachowawczo. Prowadzi to do solidnych, często symetrycznych pozycji z wyrównanymi szansami.

Udoskonalona wersja Semi-Tarrascha. Białe starają się wykorzystać niewielką przewagę przestrzeni w bardziej otwartej grze środkowej.

Teoretyczna linia główna Semi-Tarrascha. Obie strony osiągają pozycję standardową, gdzie walka toczy się wokół pól d4 i d5.

Obrona półsłowiańska. Jedno z najbardziej złożonych i teoretycznych otwarć w szachach. Czarne łączą struktury słowiańskie i QGD dla maksymalnej odporności.

Półsłowiańskie ułożenie 5.Gg5. Prowadzi do systemu Botwinnika, jednej z najbardziej brutalnych i dogłębnie analizowanych odmian taktycznych, jakie kiedykolwiek grano.

Półsłowiańskie 5.e3. Bardziej solidne i pozycyjne podejście znane jako wariant Meran. Prowadzi do bogatych, złożonych bitew strategicznych.

Półsłowiański Meran z 6.Gd3. Białe rozwijają się naturalnie, przygotowując się na gwałtowne przełamania pionków w centrum i na skrzydle hetmańskim.

Główna linia wariantu Meran. Czarne biją na c4 i pchają na b5. Prowadzi to do bardzo nierównych i taktycznych pozycji.

Teoretyczne udoskonalenia Meran. Obaj gracze muszą pokonać labirynt taktycznych pułapek, aby osiągnąć zrównoważoną fazę gry środkowej.

Meran z 8.Gd3. Walka na wysokim poziomie, w której białe poświęcają pionka w zamian za długoterminowe perspektywy ofensywne i dominację w centrum.