A00-A99

Obejmuje nieregularne lub „skrzydłowe” pierwsze ruchy. Są one często wykorzystywane w rozgrywkach amatorskich, aby zapewnić graczom niespodziankę, ale zazwyczaj brakuje im teoretycznej głębi, jaką mają otwarcia w formacjach głównych.

Elastyczne otwarcie flanki, w którym białe wcześnie rozwijają gońca z ciemnego pola. Unika skomplikowanej teorii i koncentruje się na długoterminowych manewrach pozycyjnych.

Agresywne otwarcie flanki, mające na celu kontrolowanie pola e5 pionkiem „f”. Tworzy asymetryczne pozycje i często prowadzi do ostrej, taktycznej gry w środku.

Standardowa odpowiedź na ruch 1...d5 w debiucie Birda. Białe budują solidną konstrukcję, przygotowując się do ataku skrzydłem królewskim, choć kosztem bezpieczeństwa króla.

Bardzo elastyczny system, który opóźnia angażowanie centralnych pionów. Białe adaptują się do ustawienia czarnych, często transponując je do struktur angielskich lub dynastii nikczemnej.

Charakteryzuje się symetrycznymi lub elastycznymi konfiguracjami, w których napięcie centralne jest płynne. Opiera się w dużej mierze na zrozumieniu subtelności kolejności ruchów i przejść pozycyjnych.

Cichy system na d5, który kładzie nacisk na grę figurami, a nie na wczesny kontakt pionków. Często transponuje się do Systemu Londyńskiego lub wariantów Systemu Colle.

Lustrzane odbicie obrony Nimzowitscha granej przez białe. Jest wyjątkowo solidna i koncentruje się na powolnym, metodycznym budowaniu linii ataku i przełamywaniu skrzydła królewskiego.

Wykorzystuje ustawienie ataku dynastii hen-indyjskiej, szczególnie przeciwko francuskim lub sycylijskim strukturom czarnych. Celem jest zamknięte centrum, a następnie bezpośredni atak skrzydłem królewskim.

Agresywna wersja Retiego, w której białe atakują centrum ruchem c4. Prowadzi to do skomplikowanych, hipernowoczesnych bitew, w których aktywność figur rekompensuje poświęcenie pionków.