B00-B99

Het uitgangspunt voor veel van de populairste Siciliaanse varianten. Het bereidt de weg voor de ontwikkeling van de loper op de lichte velden en de d6-pionstructuur.

De Moskou-variant. Wit schaakt op b5 om de ontwikkeling van zwart te verstoren en de theorie van de Open Siciliaanse verdediging in de hoofdvariant te vermijden.

Een solide en positionele reactie op de Moskou-variant. Beide partijen ontwikkelen zich harmonieus, wat leidt tot een spel dat draait om pionnenstructuur en activiteit van de lichte stukken.

Een ongebruikelijke variant waarbij wit de dame al vroeg naar d4 ontwikkelt. Deze variant is bedoeld om zwart te verrassen en tot atypische Siciliaanse posities te leiden.

Een positionele opstelling waarbij wit zich voorbereidt om het centrum te versterken met f3. Deze opstelling kan overgaan in verschillende systemen, waaronder de Engelse aanval of de Prinsvariant.

Een specifieke poging om de Drakenopstelling van Zwart te bestrijden. Wit gebruikt f3 om het centrum te versterken en een langzame opbouw aan de koningsvleugel voor te bereiden.

De klassieke Siciliaanse verdediging. Zwart ontwikkelt de paarden naar hun meest natuurlijke velden, wat leidt tot een evenwichtig en zeer theoretisch middenspel.

De Sozin-aanval. Wit plaatst de loper op c4 om directe druk uit te oefenen op het f7-veld en het centrum, wat leidt tot zeer scherp tactisch spel.

Een rustig, positioneel alternatief in de Klassieke Siciliaanse verdediging. Wit concentreert zich op een veilige ontwikkeling en het beheersen van het d5-veld zonder vroege tactische risico's.

De Boleslavsky-variant. Zwart creëert een gat op d5 om actief stukkenspel te verkrijgen en druk op het centrum uit te oefenen, wat leidt tot een diepgaande strategische strijd.