B00-B99

Het uitgangspunt voor het meest populaire en complexe antwoord op 1.e4. Het creëert direct asymmetrie en biedt kansen op winst voor beide partijen.

Bevat agressieve gambieten en flankaanvallen zoals de Grand Prix en de Smith-Morra. Deze zijn ontworpen om de Siciliaanse speler uit zijn diepgewortelde openingstheorie te halen.

Een solide en positioneel alternatief voor de Open Siciliaanse verdediging. Wit bereidt d4 voor met c3, wat leidt tot structuren die meer doen denken aan de Ruy Lopez of de Franse verdediging.

Wit vermijdt het openen van het centrum en concentreert zich op een langzame opbouw aan de koningsvleugel. Het is een strategisch systeem waarbij inzicht in pionnenstructuren belangrijker is dan het memoriseren van tactische zetten.

Een verdere ontwikkeling van de Gesloten Siciliaanse verdediging met een fianchetto aan de koningszijde. Wit streeft naar een aanval aan de koningszijde, terwijl zwart doorgaans uitbreidt aan de damezijde.

De theoretische hoofdvariant van de Gesloten Siciliaanse verdediging. Het spel is een race in slow motion, waarbij beide partijen zich voorbereiden op doorbraken op de tegenoverliggende flanken.

Een moderne verfijning van de Gesloten Siciliaanse verdediging met Be3. Wit streeft ernaar de velden in het centrum en aan de damevleugel effectiever te controleren alvorens een aanval op de koningsvleugel in te zetten.

Deze opening behandelt vroege zijlijnen voor zwart na 2.Nf3. Deze worden vaak gebruikt om de hoofdvariant te omzeilen of om een onvoorbereide witte speler in de val te lokken.

Een vroege a6-aanval van Zwart die Wit in het ongewisse laat. Het is een flexibele afwachtende zet die kan overgaan in verschillende Siciliaanse systemen.

Zwart daagt het paard op f3 direct uit. Dit leidt tot zeer ongebruikelijke en tactische posities die behoorlijk verschillen van de typische Open Siciliaanse verdediging.