D00-D99

De orthodoxe verdediging. Zwart volgt de meest traditionele verdedigingsstrategie en richt zich op het koste wat kost behouden van het centrum.

De orthodoxe verdediging met 7.Qc2. Wit zet druk op de c-lijn en bereidt zich voor om het centrum te openen, waardoor zwart gedwongen wordt nauwkeurig te reageren.

Theoretische verfijningen van de 7.Qc2 Orthodoxe opening. Beide partijen spelen een traag manoeuvreerspel op hoog niveau.

De orthodoxe verdediging met 7.Rc1. Wit ontwikkelt de toren vroeg naar de halfopen lijn, anticiperend op de opening van de damevleugel.

De orthodoxe verdediging met 7.Rc1 c6. Beide partijen bouwen zeer solide structuren op, wat leidt tot een lange en technische positionele strijd.

De hoofdlijn van de 7.Rc1 Orthodoxe Kerk. Een klassiek strijdtoneel uit het midden van de 20e eeuw, dat een diepgaand strategisch inzicht vereist.

De orthodoxe verdediging met 8.Bd3. Wit ontwikkelt de loper naar zijn meest actieve veld alvorens te beslissen over de uiteindelijke centrale doorbraak.

De Capablanca-manoeuvre. Zwart vereenvoudigt de positie door paarden te ruilen op d5. Het is een blauwdruk voor een solide en gelijkwaardige partij.

Theoretische uitbreidingen van de Capablanca-manoeuvre. Beide partijen komen in een technisch eindspel of middenspel terecht met slechts minimale onevenwichtigheden.

De laatste theoretische verfijning van de Orthodoxe Verdediging. Het vertegenwoordigt de grens van het klassieke strategische spel in het Koningsgambiet.